W dzisiejszych czasach elektroniczna recepta, znana powszechnie jako e-recepta, stała się standardem w polskim systemie opieki zdrowotnej. Jej wprowadzenie miało na celu usprawnienie procesu przepisywania leków, zwiększenie bezpieczeństwa pacjenta oraz ograniczenie biurokracji. Dla lekarzy, farmaceutów i innych uprawnionych do wystawiania recept medyków, opanowanie sposobu wypisywania e-recept jest kluczowe dla efektywnego świadczenia usług medycznych. Proces ten, choć intuicyjny po zapoznaniu się z nim, wymaga zrozumienia kilku podstawowych kroków i zasad.
Podstawą wystawienia e-recepty jest posiadanie odpowiednich uprawnień i dostępu do systemu informatycznego gabinetu lub placówki medycznej. Lekarz, po zdiagnozowaniu pacjenta i podjęciu decyzji o przepisaniu leku, powinien zalogować się do systemu gabinetowego. Systemy te zazwyczaj integrują się z platformą P1, która jest centralnym repozytorium wszystkich e-recept w Polsce. Dane pacjenta, takie jak numer PESEL, są kluczowe do poprawnego zidentyfikowania osoby, dla której wystawiana jest recepta.
Kolejnym etapem jest wyszukanie odpowiedniego produktu leczniczego w bazie. Systemy udostępniają rozbudowane wyszukiwarki, które pozwalają na znalezienie leku po nazwie handlowej, nazwie substancji czynnej, dawce czy postaci farmaceutycznej. Ważne jest, aby wybrać właściwy produkt, zgodny z wytycznymi terapeutycznymi i dostępny w obrocie. Po wybraniu leku, należy określić dawkę terapeutyczną, sposób dawkowania oraz ilość opakowań.
System automatycznie przelicza ilość substancji czynnej na receptę, zgodnie z obowiązującymi przepisami. W przypadku leków refundowanych, system weryfikuje uprawnienia pacjenta do refundacji. Po uzupełnieniu wszystkich niezbędnych danych, lekarz powinien wygenerować unikalny numer e-recepty, który będzie identyfikatorem dokumentu w systemie. Podpisanie e-recepty elektronicznym podpisem lekarza lub przy użyciu profilu zaufanego jest ostatnim, obligatoryjnym krokiem przed jej wystawieniem.
Zrozumienie procesu elektronicznego wystawiania recepty
Proces elektronicznego wystawiania recepty opiera się na kilku filarach, które zapewniają jego bezpieczeństwo i efektywność. Kluczowe jest zrozumienie, że e-recepta nie jest dokumentem papierowym, który można fizycznie otrzymać od lekarza. Jest to zaszyfrowany komunikat danych, przechowywany w systemie informatycznym i dostępny dla pacjenta oraz farmaceuty za pośrednictwem dedykowanych narzędzi. Lekarz, inicjując proces, korzysta z oprogramowania, które komunikuje się z Integrowaną Platformą Informacyjną, czyli P1.
System gabinetowy, w którym lekarz pracuje, jest zazwyczaj zintegrowany z tym centralnym systemem. Po zalogowaniu się i wybraniu pacjenta, lekarz ma dostęp do jego historii leczenia i aktualnych schorzeń, co ułatwia podejmowanie decyzji terapeutycznych. Wprowadzenie danych leku odbywa się poprzez wybór z obszernej bazy produktów leczniczych. Baza ta jest stale aktualizowana, uwzględniając nowe preparaty, zmiany w refundacji oraz obowiązujące klasyfikacje.
Kluczowym elementem jest prawidłowe określenie dawkowania. System często podpowiada standardowe schematy dawkowania, ale lekarz ma możliwość ich modyfikacji, jeśli sytuacja kliniczna pacjenta tego wymaga. Ważne jest precyzyjne określenie ilości leku, która jest przeliczana na dawki i opakowania. W przypadku substancji o szczególnym znaczeniu terapeutycznym, mogą obowiązywać dodatkowe ograniczenia lub wymogi dotyczące ilości przepisywanego leku.
Po zatwierdzeniu wszystkich danych, system generuje unikalny kod kreskowy oraz czterocyfrowy kod dostępu do e-recepty. Te dwa elementy są kluczowe dla pacjenta do odbioru leku w aptece. Kod kreskowy może być wydrukowany na kartce papieru jako potwierdzenie, ale nie jest to sama recepta. Kod dostępu, często zapisywany przez pacjenta lub przekazywany w formie SMS, umożliwia farmaceucie odnalezienie recepty w systemie. Podpis elektroniczny lekarza jest integralną częścią e-recepty, potwierdzając jej autentyczność.
E-recepta jak wypisać dla pacjenta przez lekarza pierwszego kontaktu
Lekarz pierwszego kontaktu odgrywa kluczową rolę w procesie przepisywania leków, a e-recepta znacząco ułatwiła jego pracę. Aby wystawić e-receptę, lekarz musi być zalogowany do swojego systemu gabinetowego, który jest połączony z Platformą P1. Po przeprowadzeniu konsultacji z pacjentem i ustaleniu diagnozy, lekarz rozpoczyna proces tworzenia recepty. Pierwszym krokiem jest identyfikacja pacjenta. Zazwyczaj odbywa się to poprzez wpisanie numeru PESEL lub wyszukanie pacjenta w bazie danych gabinetu.
Następnie lekarz przechodzi do sekcji „Wystaw receptę”. Tutaj rozpoczyna się proces wyboru leku. Systemy gabinetowe posiadają rozbudowane katalogi produktów leczniczych, które można przeszukiwać na różne sposoby: po nazwie handlowej, po nazwie substancji czynnej, po kodzie ATC, a nawet po wskazaniu terapeutycznym. Warto zaznaczyć, że system często podpowiada leki refundowane, uwzględniając aktualne listy leków refundowanych.
Po wybraniu konkretnego produktu, lekarz określa dawkę leku oraz sposób jego przyjmowania. Ważne jest, aby wszystkie te informacje były precyzyjne i zgodne z zaleceniami terapeutycznymi. System automatycznie przelicza ilość substancji czynnej na receptę, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Określa się również liczbę opakowań leku, która może być przepisana. W przypadku leków wydawanych na receptę z odpłatnością ryczałtową lub częściową, system uwzględnia odpowiednie oznaczenia.
Ostatnim etapem jest wygenerowanie recepty i jej podpisanie. Po zatwierdzeniu wszystkich danych, system generuje unikalny numer identyfikacyjny e-recepty oraz czterocyfrowy kod dostępu. Lekarz ma możliwość wydrukowania potwierdzenia wystawienia recepty, które zawiera kod kreskowy i kod dostępu. Pacjent może skorzystać z tego wydruku, aplikacji mobilnej mojeIKP lub otrzymać kod dostępu SMS-em. Podpis elektroniczny lekarza, który jest integralną częścią danych elektronicznej recepty, zapewnia jej autentyczność i wiarygodność.
E-recepta jak wypisać dla pacjenta z chorobami przewlekłymi
Pacjenci cierpiący na choroby przewlekłe często wymagają stałego przyjmowania leków, co sprawia, że proces wystawiania dla nich e-recept jest szczególnie ważny. Lekarze wystawiający e-recepty dla takich pacjentów mają do dyspozycji szereg udogodnień w systemach gabinetowych. Po zalogowaniu się do systemu i zidentyfikowaniu pacjenta, lekarz może przejść do sekcji wystawiania recepty. W przypadku chorób przewlekłych, często zdarza się, że pacjent potrzebuje tych samych leków przez dłuższy czas.
Systemy często posiadają funkcję „kopiuj receptę” lub „przejmij receptę”, która pozwala na szybkie wystawienie kolejnej recepty na te same leki, z ewentualną modyfikacją dawki lub ilości. To znacznie przyspiesza proces, zwłaszcza podczas wizyt kontrolnych. Ponadto, lekarz ma dostęp do historii leczenia pacjenta, co pozwala na bieżąco śledzić przyjmowane leki i oceniać skuteczność terapii.
Ważne jest, aby przy wystawianiu e-recepty dla pacjenta z chorobą przewlekłą, lekarz dokładnie weryfikował dawkowanie i możliwe interakcje z innymi przyjmowanymi lekami. Systemy informatyczne często posiadają wbudowane moduły ostrzegające o potencjalnych interakcjach, co zwiększa bezpieczeństwo pacjenta. W przypadku leków refundowanych, które często są stosowane w leczeniu chorób przewlekłych, system automatycznie weryfikuje uprawnienia pacjenta do refundacji.
Podobnie jak w przypadku innych e-recept, po wybraniu leku, określeniu dawki i ilości, lekarz zatwierdza receptę. System generuje kod kreskowy i kod dostępu, które pacjent może odebrać w aptece. Dla pacjentów z chorobami przewlekłymi, którzy mogą mieć trudności z zapamiętywaniem kodów, istotne jest, aby lekarz przypomniał o możliwości skorzystania z aplikacji mobilnej mojeIKP lub innych form dostępu do e-recepty.
- Dokładna identyfikacja pacjenta poprzez PESEL lub numer karty pacjenta.
- Wybór leku z obszernej bazy produktów leczniczych, z możliwością wyszukiwania po różnych kryteriach.
- Precyzyjne określenie dawki, sposobu dawkowania oraz ilości opakowań.
- Weryfikacja uprawnień pacjenta do refundacji leków.
- Generowanie unikalnego numeru e-recepty oraz kodu dostępu.
- Podpisanie e-recepty elektronicznym podpisem lekarza.
E-recepta jak wypisać w przypadku braku dostępności leku
Sytuacja, w której lek przepisywany na receptę jest niedostępny w aptekach, zdarza się stosunkowo często i stanowi wyzwanie zarówno dla lekarzy, jak i farmaceutów. W przypadku e-recepty, proces ten wygląda nieco inaczej niż w tradycyjnym obiegu dokumentów. Gdy lekarz dowiaduje się o braku konkretnego leku, na który zamierza wystawić receptę, powinien podjąć odpowiednie kroki, aby zapewnić pacjentowi dostęp do alternatywnego leczenia.
Podstawowym działaniem jest próba znalezienia zamiennika. Systemy gabinetowe zazwyczaj oferują funkcję wyszukiwania zamienników dla danego produktu leczniczego. Zamienniki te mogą być albo generyczne (zawierające tę samą substancję czynną w tej samej dawce), albo terapeutyczne (zawierające inną substancję czynną, ale o podobnym działaniu terapeutycznym). Lekarz, wybierając zamiennik, musi upewnić się, że jest on w pełni bezpieczny i skuteczny dla danego pacjenta, biorąc pod uwagę jego historię choroby i ewentualne alergie czy interakcje z innymi lekami.
Jeśli po konsultacji z farmaceutą lub po sprawdzeniu informacji o dostępności leków, lekarz stwierdzi, że nie ma dostępnego zamiennika, lub gdy zamiennik nie jest wskazany z medycznego punktu widzenia, lekarz ma kilka opcji. Może zdecydować o przepisaniu innego leku, który jest dostępny i który może być stosowany w leczeniu danej dolegliwości. W takim przypadku, proces wystawienia e-recepty przebiega standardowo dla nowego, dostępnego leku.
W skrajnych przypadkach, gdy żaden z dostępnych leków nie jest w stanie zastąpić przepisywanego preparatu, lekarz może rozważyć inne rozwiązania, takie jak skierowanie pacjenta do specjalisty, który może dysponować informacjami o innych opcjach leczenia lub możliwościach sprowadzenia leku na specjalne zamówienie. Ważne jest, aby lekarz przekazał pacjentowi jasne informacje o sytuacji i zaproponował najlepsze dostępne rozwiązanie, dokumentując swoje działania w karcie pacjenta. E-recepta, mimo swojej elektronicznej formy, nadal wymaga od lekarza podejmowania odpowiedzialnych decyzji terapeutycznych.
E-recepta jak wypisać z uwzględnieniem refundacji i zniżek
Kwestia refundacji leków i stosowania zniżek jest niezwykle istotna dla wielu pacjentów, a system e-recept znacząco usprawnił ten proces. Lekarz, wystawiając e-receptę, musi być świadomy przepisów dotyczących refundacji i uprawnień pacjenta do korzystania ze zniżek. Po zalogowaniu się do systemu gabinetowego i zidentyfikowaniu pacjenta, kluczowym etapem jest wybór leku. Systemy informatyczne integrują się z bazą danych P1, która zawiera aktualne informacje o lekach refundowanych i warunkach ich refundacji.
Gdy lekarz wybiera produkt leczniczy, system automatycznie sprawdza, czy dany lek znajduje się na liście leków refundowanych. Jeśli tak, system wyświetla informacje o możliwości refundacji i wymaganych uprawnieniach pacjenta. Wiele systemów gabinetowych pozwala na automatyczne sprawdzenie uprawnień pacjenta do zniżek, jeśli dane pacjenta są dostępne w systemie (np. na podstawie numeru PESEL). Lekarz może również ręcznie wprowadzić informacje o uprawnieniach, jeśli pacjent posiada odpowiednie dokumenty.
W zależności od rodzaju refundacji i uprawnień pacjenta, system wygeneruje odpowiedni kod refundacyjny na e-recepcie. Może to być np. kod oznaczający lek bezpłatny, lek z odpłatnością ryczałtową, z częściową odpłatnością lub lek pełnopłatny. Ważne jest, aby lekarz dokładnie zapoznał się z informacjami wyświetlanymi przez system i upewnił się, że wybrał właściwy sposób refundacji.
W przypadku leków wydawanych na receptę z różnymi poziomami odpłatności, system pozwala na precyzyjne określenie tej odpłatności. Lekarz wybiera odpowiednią opcję, a system uwzględnia to przy generowaniu e-recepty. Po zatwierdzeniu wszystkich danych, w tym informacji o refundacji, system generuje e-receptę z odpowiednimi kodami i oznaczeniami. Pacjent w aptece, okazując kod dostępu lub kod kreskowy, otrzyma lek zgodnie z przysługującym mu poziomem refundacji.
- System automatycznie weryfikuje refundację na podstawie wybranego leku.
- Możliwość sprawdzenia uprawnień pacjenta do zniżek (np. dla inwalidów, kombatantów).
- Poprawne oznaczenie kodu refundacyjnego na e-recepcie.
- Wybór odpowiedniego poziomu odpłatności (bezpłatny, ryczałt, 100%).
- Dokładne wprowadzenie informacji o zniżkach w przypadku braku automatycznej weryfikacji.
- Zapewnienie pacjentowi dostępu do leku po najkorzystniejszej cenie, zgodnie z przepisami.
Praktyczne wskazówki dotyczące wystawiania e-recept
Pomimo tego, że proces wystawiania e-recept stał się codziennością dla wielu medyków, warto pamiętać o kilku praktycznych aspektach, które mogą znacząco ułatwić i usprawnić pracę. Po pierwsze, kluczowe jest posiadanie aktualnego i dobrze skonfigurowanego systemu gabinetowego. Regularne aktualizacje oprogramowania zapewniają dostęp do najnowszych baz leków, przepisów refundacyjnych i funkcjonalności. Szkolenia z obsługi systemu, szczególnie dla nowych użytkowników, są nieocenione.
Kolejnym ważnym elementem jest dokładność wprowadzanych danych. Błędy w dawkowaniu, ilości leku czy w danych pacjenta mogą prowadzić do nieporozumień w aptece i potencjalnie stwarzać zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Dlatego zawsze warto dwukrotnie sprawdzić wprowadzone informacje przed zatwierdzeniem recepty. Używanie funkcji autouzupełniania i podpowiedzi w systemie może pomóc w uniknięciu literówek, ale nie zastąpi krytycznego myślenia lekarza.
Warto również zadbać o to, aby pacjent otrzymał jasne instrukcje dotyczące odbioru leku. Wyjaśnienie, że nie potrzebuje fizycznej recepty, a jedynie kod dostępu (SMS, aplikacja mojeIKP, wydruk), jest kluczowe. W przypadku braku dostępu pacjenta do telefonu komórkowego lub internetu, wydruk potwierdzenia wystawienia e-recepty z kodem kreskowym i kodem dostępu jest niezbędny.
Farmaceuci często pełnią rolę wspierającą w procesie e-recepty. Warto utrzymywać z nimi dobry kontakt i w razie wątpliwości dotyczących dostępności leku lub interpretacji danych na recepcie, skonsultować się z nimi. Niektóre systemy gabinetowe oferują również możliwość generowania raportów o przepisanych lekach, co może być pomocne w analizie przepisywanej farmakoterapii. Pamiętajmy, że e-recepta to narzędzie, które ma służyć poprawie opieki nad pacjentem, a jego efektywne wykorzystanie zależy od wiedzy i zaangażowania personelu medycznego.
E-recepta jak wypisać przy użyciu certyfikatu lub profilu zaufanego
Podpis elektroniczny jest integralną częścią każdej e-recepty, gwarantując jej autentyczność i pochodzenie od uprawnionego lekarza. Proces wystawiania e-recepty z wykorzystaniem certyfikatu lub profilu zaufanego jest standardową procedurą, która zapewnia bezpieczeństwo i zgodność z przepisami. Po zalogowaniu się do systemu gabinetowego i wybraniu pacjenta, lekarz przechodzi do etapu tworzenia recepty. Po wypełnieniu wszystkich niezbędnych pól dotyczących leku, dawkowania i ilości, system przygotowuje receptę do zatwierdzenia.
W tym momencie system poprosi o autoryzację podpisu elektronicznego. Istnieją dwie główne metody: użycie certyfikatu kwalifikowanego lub profilu zaufanego. Certyfikat kwalifikowany jest wydawany przez zaufane podmioty i jest zazwyczaj używany przez lekarzy pracujących w ramach większych placówek medycznych lub prowadzących własną praktykę. Po podłączeniu czytnika kart z certyfikatem, lekarz wybiera odpowiedni certyfikat i wprowadza jego hasło. System następnie aplikuje podpis elektroniczny do danych e-recepty.
Profil zaufany, z drugiej strony, jest darmową metodą uwierzytelniania, dostępną dla każdego obywatela posiadającego konto bankowe lub numer PESEL. Lekarz, który posiada profil zaufany, może go wykorzystać do podpisania e-recepty. W tym celu system przekierowuje go na stronę logowania profilu zaufanego, gdzie lekarz podaje swoje dane logowania i zatwierdza transakcję za pomocą kodu SMS lub autoryzacji w aplikacji mobilnej banku. Po pomyślnym uwierzytelnieniu, podpis elektroniczny zostaje przypisany do e-recepty.
Niezależnie od wybranej metody, efekt jest ten sam – e-recepta zostaje opatrzona unikalnym podpisem elektronicznym lekarza, co czyni ją prawnie wiążącym dokumentem. Ten podpis jest weryfikowalny przez system P1 oraz przez farmaceutę w aptece, co zapobiega fałszerstwom i zapewnia integralność recepty. Brak prawidłowego podpisu elektronicznego oznacza, że e-recepta jest nieważna. Dlatego tak ważne jest, aby lekarze posiadali lub byli w stanie uzyskać dostęp do narzędzi umożliwiających składanie elektronicznych podpisów.
E-recepta jak wypisać w przypadku braku dostępu do internetu
Choć większość placówek medycznych posiada stały dostęp do internetu, zdarzają się sytuacje awaryjne, w których połączenie może zostać przerwane. W takich okolicznościach, możliwość wystawienia e-recepty w trybie offline staje się kluczowa. Systemy gabinetowe, które są zaprojektowane z myślą o ciągłości pracy, zazwyczaj posiadają funkcję wystawiania recept w trybie awaryjnym, bez dostępu do sieci.
Gdy system wykryje brak połączenia z platformą P1, powinien automatycznie przejść w tryb offline. W tym trybie lekarz nadal może wyszukiwać leki w lokalnej bazie danych i tworzyć e-recepty. Kluczowa różnica polega na tym, że recepta nie jest od razu wysyłana do centralnego systemu. Zamiast tego, system zapisuje ją lokalnie jako „receptę offline”. Po przywróceniu połączenia z internetem, system powinien automatycznie podjąć próbę przesłania wszystkich zapisanych recept offline do platformy P1.
Ważne jest, aby lekarz był świadomy, że recepta wystawiona w trybie offline nie jest od razu dostępna dla pacjenta w aptece. Dopiero po jej pomyślnym przesłaniu do systemu P1 i zakodowaniu, pacjent będzie mógł ją zrealizować. W przypadku wystawienia recepty offline, lekarz powinien poinformować o tym pacjenta i wyjaśnić, że realizacja będzie możliwa po przywróceniu połączenia internetowego.
Warto zaznaczyć, że niektóre systemy mogą wymagać od lekarza ręcznego zainicjowania procesu synchronizacji po przywróceniu połączenia. Dlatego po ustąpieniu awarii internetowej, lekarz powinien upewnić się, że wszystkie wystawione recepty offline zostały prawidłowo przesłane. W ekstremalnych sytuacjach, gdy awaria jest długotrwała, a pacjent pilnie potrzebuje leku, lekarz może być zmuszony do wystawienia recepty papierowej, zgodnie z procedurami awaryjnymi określonymi przez placówkę medyczną.
E-recepta jak wypisać dla pacjenta zagranicznego
System e-recept w Polsce jest przystosowany do obsługi pacjentów krajowych, jednakże w przypadku pacjentów zagranicznych mogą wystąpić pewne specyficzne sytuacje. Podstawową kwestią jest identyfikacja pacjenta. Jeśli pacjent zagraniczny posiada numer PESEL, proces wystawienia e-recepty przebiega standardowo, tak jak w przypadku pacjenta polskiego. System P1 jest w stanie powiązać receptę z takim numerem identyfikacyjnym.
Jednakże, jeśli pacjent zagraniczny nie posiada numeru PESEL, wystawienie e-recepty staje się bardziej skomplikowane. Systemy gabinetowe są zazwyczaj skonfigurowane tak, aby wymagać numeru PESEL do pełnej identyfikacji pacjenta i wystawienia e-recepty. W takich przypadkach, lekarz może być zmuszony do wystawienia recepty papierowej. Papierowa recepta jest dokumentem uniwersalnym, który może być zrealizowany w aptece, niezależnie od tego, czy jest to e-recepta.
Istnieją również pewne rozporządzenia i porozumienia międzynarodowe, które mogą wpływać na możliwość wystawiania recept dla obcokrajowców. Warto sprawdzić, czy istnieją specyficzne procedury lub wyjątki dotyczące pacjentów z krajów Unii Europejskiej lub innych państw, z którymi Polska ma podpisane umowy w zakresie opieki zdrowotnej. Czasami możliwe jest wystawienie recepty elektronicznej z zastosowaniem alternatywnego identyfikatora, jeśli taki jest dopuszczalny przez przepisy.
Warto również pamiętać, że refundacja leków w Polsce jest zazwyczaj ograniczona do obywateli polskich lub osób posiadających odpowiednie uprawnienia wynikające z umów międzynarodowych. Pacjent zagraniczny, który nie posiada takich uprawnień, najprawdopodobniej będzie musiał zapłacić za leki pełną cenę, nawet jeśli lek jest refundowany dla obywateli polskich. Dlatego w takich przypadkach, wystawienie recepty papierowej, z jasnym oznaczeniem ceny pełnej, może być bardziej przejrzyste dla pacjenta.
E-recepta jak wypisać dla osoby nieposiadającej numeru PESEL
Numer PESEL jest fundamentalnym identyfikatorem pacjenta w polskim systemie ochrony zdrowia i jest kluczowy do wystawienia e-recepty. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, bez numeru PESEL, wystawienie elektronicznej recepty jest niemożliwe. System P1, który zarządza obiegiem e-recept, opiera się na tym unikalnym numerze identyfikacyjnym. Dlatego też, jeśli pacjent, który zgłasza się do lekarza, nie posiada numeru PESEL, lekarz nie będzie w stanie wygenerować dla niego e-recepty.
W takiej sytuacji, jedynym dostępnym rozwiązaniem jest wystawienie recepty w formie papierowej. Papierowa recepta jest dokumentem, który może być zrealizowany w aptece, niezależnie od posiadania przez pacjenta numeru PESEL. Lekarz, wystawiając receptę papierową, musi dokładnie wypełnić wszystkie wymagane pola, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi recept papierowych. Obejmuje to dane pacjenta (jeśli są dostępne, np. imię, nazwisko, adres), dane leku, dawkowanie, pieczątkę i podpis lekarza.
Warto zaznaczyć, że pacjenci, którzy przebywają w Polsce tymczasowo, na przykład studenci zagraniczni lub pracownicy sezonowi, mogą nie posiadać numeru PESEL. W takich przypadkach, procedura wystawienia recepty papierowej jest standardowa. Ważne jest, aby lekarz poinformował pacjenta o braku możliwości wystawienia e-recepty i wyjaśnił powody. Należy również upewnić się, że pacjent rozumie, jak zrealizować receptę papierową w aptece.
W niektórych specyficznych sytuacjach, na przykład dla dzieci urodzonych w Polsce, które jeszcze nie otrzymały numeru PESEL, mogą obowiązywać tymczasowe procedury. Jednakże, w ogólnym przypadku, brak numeru PESEL oznacza konieczność wystawienia recepty papierowej. Po uzyskaniu przez pacjenta numeru PESEL, lekarz będzie mógł w przyszłości wystawiać dla niego e-recepty.
